Alfredo Catalani
Eterne a me d'intorno Om me heen huilt de sneeuw
Piange la neve lacrime! eeuwige tranen!
Qui lagrima da secoli eterno pianto il giorno! Hier huilt de dag al eeuwenlang zonder ophouden!
Fra la densa caligin laggiù la terra appar Diep beneden verschijnt de aarde door de dichte nevel heen,
Mugghiante fra le tenebre un desolato mar. een verlaten zee die in het donker buldert.
Funesto mare dell'umana vita! Noodlottige zee van het mensenleven!
E dentro la mia nave, terwijl aan boord
Alta, orgogliosa la giovinezza mia mijn fiere, trotse jeugd
Cantava forte canti d'amor sovra flutti di rosa luid liefdesliederen zong boven roze golven.
Quei canti lieti or son nenie di morti! Die vrolijke liederen zijn nu klaagzangen voor de doden!