Manuel de Falla
¡Separao para siempre de mí! Voor altijd van mij gescheiden!
¡Ya es suya! ¡El es suyo! Nu is zij van hem! Hij is van haar!
¡Ay, Dios mío! ¡Ay, mi Virgen! Ach, mijn God! Ach, mijn Heilige Maagd!
¡Yo me siento morir! Ik voel dat ik sterf!
¡Paco! ¡Paco! ¡No! ¡No! ¡No! Paco! Paco! Nee! Nee! Nee!
¡Qué fatiga! Wat een kwelling!
¡Qué doló! Wat een pijn!
Unas veces se me para Soms staat hij stil
y otras veces se dispara en soms slaat hij op hol
como loco el corazón. als een gek, mijn hart.
¡Qué ingrato! Wat harteloos!
¡Qué ingrato! Wat harteloos!
¡Qué habré jecho yo Wat kan ik gedaan hebben
pa que así me muera, dat ik zo moet sterven,
pa que así me maten, dat ze me zo doden,
sin causa nenguna, zonder enige reden,
sin ley ni razón? zonder recht of rede?
Toos me lo ocultaban: Iedereen verzweeg het voor mij:
él porque es infame, hij, omdat hij schaamteloos is,
¡por piedad los míos! en de mijnen, uit medelijden!
Piensan que me engañan, Ze denken dat ze me misleiden,
que ignoro mi suerte... dat ik mijn lot niet ken...
¡Dios mío! ¡Dios mío! Mijn God! Mijn God!
¡Me siento morir! Ik voel dat ik sterf!
¡Pa qué habré nacío! Waarom ben ik ooit geboren,
¿pa morirme así? alleen om zo te sterven?
como el pajarillo solo... als het eenzame vogeltje...
como la flor marchitá als de verwelkte bloem
cuando empezaba a vivir... die net begon te leven...
¡Mejor! pa vivir sufriendo Beter zo! Want lijdend leven
con este horrible penar, met deze vreselijke kwelling,
¡es mejor, mejor morir! het is beter, veel beter, te sterven!