Giuseppe Verdi
Lunge da lei per me non v'ha diletto!... Ver van haar is er voor mij geen vreugde!
Volaron già tre lune Reeds drie manen zijn voorbijgevlogen
dacché la mia Violetta sinds mijn Violetta
agi per me lasciò, dovizie, amori, voor mij haar gemak opgaf, haar rijkdom, haar minnaars,
e le pompose feste, en de weelderige feesten,
ove, agli omaggi avvezza, waar zij, gewend aan eerbetoon,
vedea schiavo ciascun di sua bellezza... iedere man slaaf van haar schoonheid zag...
Ed or contenta in questi ameni luoghi En nu, tevreden op deze lieflijke plekken
tutto scorda per me... qui presso a lei vergeet zij alles voor mij... hier, dicht bij haar,
io rinascer mi sento, voel ik mij herboren,
e dal soffio d'amor rigenerato en herschapen door de adem van de liefde
scordo ne' gaudi suoi tutto il passato. vergeet ik in haar vreugden heel het verleden.
ella temprò col placido temperde zij met de zachte
sorriso dell'amore! glimlach van de liefde!
Dal dì che disse: vivere Vanaf de dag dat zij zei: leven
io voglio a te fedel, wil ik jou trouw,
dell'universo immemore het heelal vergetend
io vivo quasi in ciel. leef ik haast in de hemel.