Jacques Offenbach
La femme la plus séduisante… de meest verleidelijke vrouw...
Et la plus fausse en même temps ! en tegelijk de meest valse!
Prends garde à la câlinerie Pas op voor de vleierij
De sa voix et de son regard ! voor haar stem en voor haar blik!
En elle tout est menterie… alles aan haar is leugen...
Je m'en aperçois… mais trop tard ! ik zie het nu... maar te laat!
Elle te dira qu'elle t'aime, Ze zal je vertellen dat ze van je houdt,
Pauvre vieux, et tu la croiras, arme man, en jij zult haar geloven,
Comme je la croyais moi-même !… zoals ik haar zelf geloofde!
Voyez, qui ne la croirait pas ? Zie, wie zou haar niet geloven?
Puisque tu la veux pour maîtresse, aangezien je haar als minnares wilt,
Garde-la… mais veille dessus ! houd haar dan, maar waak over haar!
Garde-la bien, je te la laisse, houd haar goed, ik laat haar aan jou,
Et m'en vais car je n'en veux plus ! en ik vertrek, want ik wil er niets meer van!