Georges Bizet
Pour l'éteindre quelquefois dan, om haar af en toe te doven,
Sans me plaindre, moi, je bois ! drink ik, zonder te klagen!
Je ris ! je chante et je bois ! Ik lach! Ik zing en ik drink!
S'il est une triste folie, Als er een treurige dwaasheid bestaat,
C'est celle d'un pauvre amoureux dan is het die van een arme verliefde
Qu'un regard de femme humilie, die een vrouwenblik vernedert,
Qu'un mot peut rendre malheureux. die een enkel woord rampzalig maakt.
Hélas ! Quand on aime sans espoir, Helaas! Wanneer je hopeloos liefhebt,
Le ciel même devient noir. wordt zelfs de hemel zwart.
Eh ! l'hôtesse ! Mon flacon ! Hé! Waardin! Mijn fles!
Que j'y laisse ma raison. Laat mij er mijn verstand in verliezen.