mi vengon appresso, ze dringen om me heen,
nessuno li tiene. niemand houdt ze tegen.
E come insensati, En als wezenloze mannen,
storditi, stonati verdwaasd en van de wijs,
così van gridando, lopen ze te roepen,
smaniando così: razend als volgt:
«mirate che occhietti, "zie toch die oogjes,
che sguardi d'amore, die blikken vol liefde,
che vita, che garbo, wat een gestalte, wat een charme,
che brio, che colore wat een levendigheid, wat een blos,
bellina, carina, mooi meisje, lief meisje,
vi vo' sempre amar». ik zal u altijd liefhebben."
Io tutta modesta Ik, geheel bescheiden,
abbasso la testa buig mijn hoofd,
neppur gli rispondo ik antwoord ze niet eens,
li lascio passar. en laat ze voorbijgaan.