Gaetano Donizetti
Dunque fia vero, oh ciel! desso... Fernando! Is het dan echt waar, o hemel! Hij is het... Fernando!
Lo sposo di Leonora! De bruidegom van Leonora!
Tutto mel dice, e dubbia è l'alma ancora Alles zegt het mij, en toch aarzelt mijn ziel nog
all'inattesa gioia? Oh Dio! sposarlo? bij deze onverhoopte vreugde? O God! met hem trouwen?
Oh, mia vergogna estrema! In dote al prode... O, mijn diepste schande! Als bruidsschat aan de dappere...
recargli il disonor, non mai; dovesse hem schande brengen, nooit; al zou hij
esecrarmi, fuggir, saprà in brev'ora mij vervloeken, vluchten, hij zal weldra weten
qual sia la donna ch'egli tanto adora. wat voor vrouw het is die hij zo aanbidt.
ma puro l'amor mio come il perdono, maar mijn liefde, zuiver als de vergeving zelf,
dannato, ahi lassa! è a disperato orror. is gedoemd, ach, ongelukkige! tot wanhopige gruwel.
Il ver sia noto, e in tuo dispregio estremo Laat de waarheid bekend zijn, en in uw diepste verachting
la pena avrommi che maggior si de'; zal ik de zwaarste straf dragen die mij toekomt;
se il giusto tuo disdegno allor sia scemo mocht uw rechtvaardige minachting dan verzachten,
piombi gran Dio, la folgor tua su me. laat dan, grote God, uw bliksem op mij neerdalen.
Su, crudeli, e chi v'arresta? Komt, wreden, wat houdt u tegen?
Scritto è in cielo il mio dolor, Mijn smart staat in de hemel geschreven,
su, venite, ella è una festa, komt, het is een feest,
sparsa l'ara sia di fior. laat het altaar met bloemen bestrooid zijn.
Già la tomba a me s'appresta; Reeds maakt het graf zich voor mij gereed;
negro vel già mi copri; een zwarte sluier bedekt mij al;
ah! la trista fidanzata, ach! de droeve bruid,
maledetta, disperata, vervloekt, wanhopig,
sarà spenta in questo dì! zal nog deze dag worden uitgedoofd!