Hector Berlioz
Reçut, à la mort de sa belle, bij de dood van zijn geliefde
Une coupe d’or ciselé. een beker van geciseleerd goud.
Comme elle ne le quittait guère, Daar die hem nauwelijks verliet,
Dans les festins les plus joyeux, bij de vrolijkste feestmalen
Toujours une larme légère bevochtigde steeds een lichte traan
À sa vue humectait ses yeux. zijn ogen bij het zien ervan.
Ce prince, à la fin de sa vie, Deze vorst, aan het einde van zijn leven,
Lègue ses villes et son or. vermaakte zijn steden en zijn goud.
Excepté la coupe chérie Behalve de geliefde beker
Qu’à la main il conserve encor. die hij nog in zijn hand hield.
Il fait, à sa table royale, Aan zijn koninklijke tafel laat hij
Asseoir ses barons et ses pairs, zijn baronnen en pairs plaatsnemen,
Au milieu de l’antique salle midden in de oude zaal
D’un château que baignaient les mers. van een kasteel dat door de zee werd omspoeld.
Le buveur se lève et s’avance De drinker staat op en treedt naar voren,
Auprès d’un vieux balcon doré; naar een oud verguld balkon;
Il boit, et soudain sa main lance hij drinkt, en plotseling werpt zijn hand
Dans les flots le vase sacré. het heilige vat in de golven.
Le vase tombe; l’eau bouillonne, Het vat valt; het water bruist op,
Puis se calme aussitôt après. en bedaart daarna meteen.
Le vieillard pâlit et frissonne: De grijsaard verbleekt en huivert:
Il ne boira plus désormais. voortaan zal hij niet meer drinken.
Autrefois un roi de Thulé… Eens kreeg een koning van Thule...
Qui jusqu’au tombeau… fut fidèle… die tot in het graf... trouw bleef...