Giuseppe Verdi
Et sans avoir promis d'oublier cette haine En zonder te beloven dat je deze haat vergeet
que mon père est près d'abjurer? die mijn vader op het punt staat af te zweren?
Il a tué le mien dans une injuste guerre... Hij heeft de mijne gedood in een onrechtvaardige oorlog...
Il t'attend ce matin pour réconcilier Hij verwacht je vanochtend om te verzoenen
ta famille et la sienne. jouw familie met de zijne.
Ah, puissé-je oublier. Ach, kon ik maar vergeten.
Tu ne m'aimes donc pas? Hou je dan niet van mij?
J'éteindrai ma colère, Ik zal mijn woede doven,
mais s'il me refusait ta main... maar als hij mij jouw hand weigerde...
Attends... espère. Wacht... heb hoop.
Je puis tout pardonner si je suis ton époux. Ik kan alles vergeven als ik je man word.
Voici le jour! Daar is de dag!
Déjà? Nu al?
Séparons-nous. Laten we uit elkaar gaan.
Adieu, mon bien-aimé, va, fuis, voici l'aurore! Vaarwel, mijn lief, ga, vlucht, daar is de dageraad!
Il faut nous séparer, mais emporte ma foi. We moeten scheiden, maar neem mijn trouw met je mee.
Je pars, ma chère Hélène, et je te jure encore Ik ga, mijn lieve Hélène, en ik zweer je nogmaals
d'oublier mes affronts... pour ne songer qu'à toi. dat ik de smaad vergeet die mij is aangedaan... en alleen aan jou denk.