Gaetano Donizetti
Trovavan plausi e laudi vonden lof en bijval
D'amor deserto il cor! een van liefde verlaten hart!
Ma nel mio sen rinato Maar herboren in mijn borst,
Non regna il vuoto più... heerst de leegte niet meer...
Che dir ad uom m'è dato: want tot één mens mag ik nu zeggen:
Il figlio mio sei tu! jij bent mijn zoon!
Pur se il mio nome, il mio diletto Toch, mocht mijn naam, mijn dierbare jongen,
Avesse un giorno a maledir!... die ooit moeten vervloeken!...
Ah! no, non dee quel giovin petto Ach! nee, dat jonge hart mag niet
Rubar l'ebbrezza a' miei sospir! de vervoering aan mijn verlangen ontnemen!
Un solo deve, un puro affetto Eén enkele, een reine genegenheid moet
I nostri cor per sempre unir! onze harten voor altijd verenigen!