Wolfgang Amadeus Mozart
Periodo fatal, su questa destra, noodlottige ogenblik, op deze rechterhand,
Che il varco al sangue tuo nelle mie vene die de doorgang voor uw bloed in mijn aderen
Aprir dovrà, gl'ultimi baci accetta. zal moeten openen, aanvaard deze laatste kussen.
Ora comprendo, che il tuo turbamento Nu begrijp ik dat uw ontsteltenis
Sdegno non era già, ma amor paterno. geen toorn was, maar vaderlijke liefde.
Oh mille volte, e mille O, duizendmaal en nog duizendmaal
Fortunato Idamante, gelukkige Idamante,
Se chi vita ti dié vita ti toglie, als hij die u het leven gaf het u nu ontneemt,
E togliendola a te la rende al cielo, en het u ontnemend het aan de hemel teruggeeft,
E dal cielo la sua in cambio impetra, en van de hemel het zijne in ruil verkrijgt,
Ed impetra costante a' suoi la pace, en standvastig de vrede voor de zijnen verwerft,
E de' Numi l'amor sacro, e verace! en de heilige en ware liefde der goden!
Oh figlio! oh caro figlio!... O zoon! o lieve zoon!...
Perdona; il crudo uffizio Vergeef me; deze wrede taak
In me scelta non è, pena è del fato... is geen keuze van mij, het is de straf van het lot...
Barbaro, iniquo fato! ... Ah no, non posso Barbaars, onrechtvaardig lot!... Ach nee, ik kan niet
Contro un figlio innocente tegen een onschuldige zoon
Alzar l'aspra bipenne... da ogni fibra de wrede bijl heffen... uit elke vezel
Già se'n fuggon le forze, e gl'occhi miei vlucht reeds mijn kracht weg, en mijn ogen
Torbida notte ingombra... oh figlio! ... een troebele nacht verduistert... o zoon!...
Oh padre!... O vader!...
Ah non t'arresti inutile pietà, Ach, laat geen nutteloos medelijden u weerhouden,
Né vana ti lusinghi noch laat ijdele liefdesteerheid
Tenerezza d'amor. Deh vibra un colpo, u verleiden. Sla toch een slag
Che ambi tolga d'affanno. die ons beiden van smart bevrijdt.
Ma che più tardi? Eccomi pronto, adempi Maar wat draalt u nog? Hier ben ik, gereed, volbreng
Il sacrifizio, il voto. het offer, de gelofte.
Oh qual mi sento O, wat voel ik
In ogni vena insolito vigor?... in elke ader, een ongekende kracht?...
Or risoluto io son... l'ultimo amplesso Nu ben ik vastberaden... de laatste omhelzing
Ricevi... e mori. ontvang... en sterf.
Oh Dio!... O God!...
Oh Dio!... O God!...
Oh Ilia... ahimè! O Ilia... ach wee!
Vivi felice, Leef gelukkig,
Addio. Vaarwel.
Addio. Vaarwel.
Ferma, oh sire, che fai? Houd op, o vorst, wat doet u?
La vittima io sveno, Ik dood het offer
Che promisi a Nettuno. dat ik Neptunus beloofde.
Ilia, t'accheta... Ilia, wees kalm...
Deh non turbar il sacrifizio... Verstoor toch het offer niet...
In vano Tevergeefs
Quella scure altro petto tracht die bijl een andere
Tenta ferir. Eccoti, sire, il mio, borst te treffen. Hier, vorst, is de mijne,
La vittima io son. ik ben het offer.
Sempre più grata è ai Dei Altijd welgevalliger is den goden
Vittima volontaria. een vrijwillig offer.
Idolo mio! deh dammi Mijn geliefde! Geef mij toch
Del tuo amore l'ultimo pegno. het laatste onderpand van uw liefde.
Ecco il mio sangue. Hier is mijn bloed.
Ah no, la gloria in pace Ach nee, laat mij in vrede de eer
Lasciami di morir per la mia patria. om voor mijn vaderland te sterven.
A me s'aspetta... Het komt mij toe...
Oh Dio! in me è dover. O God! in mij is het een plicht.
Gratitudine è in me, Dankbaarheid is in mij,
Ma ti dispensa amore maar liefde ontslaat u,
Nettun! Eccoti il mio. Neptunus! hier is het mijne.
O vivi e parti, Of leef en vertrek,
O insiem noi moriremo. of samen zullen wij sterven.
No, sola io vuo' varcare il guado estremo; Nee, alleen wil ik de laatste doorwaadbare plaats oversteken;
A te, sacro ministro … Tot u, heilige dienaar...