George Frideric Handel
Madre! Moeder!
Cornelia! Cornelia!
Oh stelle! O hemel!
Ed ancor vivo? Ah! tolga En leef ik nog? Ach! Laat
quest'omicida acciaro dit moordende staal
il cor, l'alma al sen. hart en ziel uit mijn borst rukken.
Ferma! Invan tenti Stop! Tevergeefs probeert u
tinger di sangue in quelle nevi il ferro. het lemmet in dat sneeuwwitte vlees met bloed te kleuren.
Curio, che ancor t'adora, Curio, die u nog altijd aanbidt
e sposa ti desia, se pur t'aggrada, en u tot vrouw begeert, als u dat wilt,
vendicarti saprà con la sua spada. zal u met zijn zwaard weten te wreken.
Sposa a te? Uw vrouw?
Sì. Ja.
Ammutisci! Zwijg!
Tu nemico a Pompeo, e tanto ardisci? Jij, de vijand van Pompeo, en jij durft zoiets?
Cornelia, se m'aborri, Cornelia, als u een afkeer van mij hebt,
m'involerò al tuo aspetto; zal ik uit uw ogen verdwijnen;
sol per non molestarti, alleen om u niet lastig te vallen,
giurerà questo cor di non amarti. zweert dit hart dat het u niet meer liefheeft.
Madre! Moeder!
Viscere mie! Mijn kind!
Or che farem tra le cesaree squadre, Wat moeten we nu tussen de troepen van Cesare,
tu senza il caro sposo, io senza il padre? u zonder uw dierbare man, ik zonder mijn vader?