George Frideric Handel
(Oh che sembianze, amore!) (O, wat een gelaat, Amor!)
Ingrato, a quel Pompeo, che al tuo gran padre Ondankbare, Pompeo, die je grote vader
il diadema reale de koninklijke diadeem
stabilì sulla chioma, stevig op het hoofd heeft gezet,
tu recidesti il capo in faccia a Roma? hem hakte jij het hoofd af ten aanschouwen van Rome?
Empio, ti sfido a singolar certame; Goddeloze, ik daag je uit tot een tweegevecht;
veder farò con generosa destra met edele hand zal ik
aperto a questo regno dit rijk openlijk laten zien
che non sei Tolomeo, che un indegno. dat je geen Tolomeo bent, maar een ellendeling.
Olà! da vigil stuol sian custoditi Wachters! Laat een waakzame troep
questi Romani arditi. deze brutale Romeinen bewaken.
Alto signor, condona Verheven heer, vergeef
il lor cieco furor! hun blinde woede!
Per or mi basta, Voorlopig is het mij genoeg
ch'abbia garzon sì folle dat zo'n dwaze knaap
di carcere la reggia. het paleis als kerker krijgt.
Costei, che baldanzosa Deze vrouw, die vrijpostig
vilipese il rispetto het ontzag
di maestà regnante, voor de regerende majesteit heeft geschonden,
nel giardin del serraglio abbia per pena moet voor straf in de tuin van de harem
il coltivar i fiori. de bloemen verzorgen.
Io per te serbo Voor jou bewaar ik
questa dell'alma tua bella tiranna. deze schone tirannes van je hart.
Felice me! Ik gelukkige!
(Quanto costui s'inganna!) (Wat vergist hij zich!)