Giuseppe Verdi
Cessaro i suoni, disparì ogni face, De klanken zijn gestaakt, elke fakkel verdween,
di silenzi e mistero amor si piace... de liefde verheugt zich in stilte en geheim...
Ve' come gli astri stessi, Elvira mia, Zie hoe de sterren zelf, mijn Elvira,
sorrider sembrano al felice imene... lijken toe te lachen aan ons gelukkige huwelijk...
Così brillar vedeali Zo zag ik ze schijnen
di Silva dal castello... allor che mesta vanuit Silva's kasteel... toen ik, treurig,
io ti attendeva... e all'impaziente core op jou wachtte... en voor mijn ongeduldige hart
secoli eterni rassembravan l'ore... leken de uren op eeuwige eeuwen...
Or meco alfin sei tu... Nu ben je eindelijk bij mij...
E per sempre. En voor altijd.
O gioia! O vreugde!
Sì, sì, per sempre tuo... Ja, ja, voor altijd de jouwe...
Fino al sospiro estremo Tot onze laatste zucht
un solo core avremo. zullen wij één enkel hart hebben.
un solo core avremo. zullen wij één enkel hart hebben.
(Maledizion di dio!) (Een vloek van God!)
Il riso del tuo volto fa' ch'io veda. Laat mij de glimlach op jouw gezicht zien.
(Ah! la tigre domanda la sua preda!) (Ach! De tijger eist zijn prooi!)
Cielo!... che hai tu?... che affanni!... Hemel!... wat heb je?... wat een kwelling!...
Non vedi, Elvira, un infernal sogghigno, Zie je niet, Elvira, een helse grijns
che me, tra l'ombre, corruscante irride?... die mij, glinsterend, tussen de schaduwen bespot?...
È il vecchio!... il vecchio!... mira!... Het is de oude man!... de oude man!... kijk!...
Ohimè!... smarrisci i sensi!... Ach!... je verliest je verstand!...
(Egli mi vuole!) Ascolta, o dolce Elvira... (Hij wil mij!) Luister, o zoete Elvira...
solo ora m'ange una ferita antica... een oude wond kwelt mij nu...
Va' tosto per un farmaco, o diletta... Ga snel een geneesmiddel halen, mijn lieveling...
Ma tu... signore!... Maar jij... mijn heer!...
Se m'ami, va', t'affretta. Als je van mij houdt, ga, haast je.