Raro ben si rannoda Zelden wordt een band van liefde
laccio d'amor che dallo sdegno è sciolto. die door de toorn is losgemaakt, weer stevig geknoopt.
Speme allettar mi vuole, De hoop wil mij verleiden,
e pur sol del timor le voci ascolto. en toch hoor ik alleen de stemmen van de angst.
Forse Achille ricopre Misschien verhult Achilles
di sdegnoso color nuovo pensiero met een schijn van woede een nieuw voornemen
d'abbandonarmi. om mij te verlaten.
Oh dei, come viver potrò, O goden, hoe moet ik verder leven
se questo è vero! als dat waar is!