Wolfgang Amadeus Mozart
Convien armarvi, U moet zich wapenen,
Figlie mie, di costanza. kinderen, met standvastigheid.
Oh Dei! Qual male O goden! Welk onheil
È addivenuto mai, qual caso rio? is ons overkomen, welk boos ongeluk?
Forse è morto il mio bene? Is mijn lief soms dood?
È morto il mio? Is de mijne dood?
Morti... non son, ma poco men che morti. Dood... zijn ze niet, maar het scheelt weinig.
Feriti? Gewond?
No. Nee.
Ammalati? Ziek?
Neppur. Ook niet.
Che cosa, dunque? Wat dan?
Al marzial campo Naar het slagveld
Ordin regio li chiama. roept een bevel van de koning hen.
Ohimè, che sento! Wee mij, wat hoor ik!
Ohimè, che sento! Wee mij, wat hoor ik!
E partiran? En zij gaan weg?
Sul fatto. Meteen.
E non v'è modo d'impedirlo? En is er geen manier om het te verhinderen?
Non v'è. Die is er niet.
Né un solo addio?... Zelfs geen afscheid?...
Gl'infelici non hanno De ongelukkigen hebben
Coraggio di vedervi. de moed niet om u te zien.
Ma se voi lo bramate, Maar als u het wenst,
Son pronti... staan ze klaar...
Dove son? Waar zijn ze?
Amici, entrate. Vrienden, kom binnen.