Leonard Bernstein
עַל-מֵי מְנֻחוֹת יְנַהֲלֵנִי. hij leidt mij langs rustige wateren.
נַפְשִׁי יְשׁוֹבֵב; Hij geeft mijn ziel nieuwe kracht,
יַנְחֵנִי בְמַעְגְּלֵי-צֶדֶק, hij leidt mij over rechte paden,
לְמַעַן שְׁמוֹ. omwille van zijn naam.
גַּם כִּי-אֵלֵךְ Zelfs wanneer ik ga
בְּגֵיא צַלְמָוֶת, door het dal van diepe duisternis,
לֹא-אִירָא רָע, vrees ik geen kwaad,
כִּי-אַתָּה עִמָּדִי. want u bent bij mij.
שִׁבְטְךָ וּמִשְׁעַנְתֶּךָ, Uw stok en uw staf,
הֵמָּה יְנַחֲמֻנִי. die troosten mij.
לָמָּה רָגְשׁוּ גוֹיִם; Waarom woeden de volken,
וּלְאֻמִּים יֶהְגּוּ-רִיק? waarom smeden volken vergeefse plannen?
יִתְיַצְּבוּ מַלְכֵי-אֶרֶץ, De koningen van de aarde stellen zich op,
וְרוֹזְנִים נוֹסְדוּ-יָחַד: en de vorsten spannen samen
עַל-יְהוָה, וְעַל-מְשִׁיחוֹ. tegen de Heer en tegen zijn gezalfde.
נְנַתְּקָה אֶת-מוֹסְרוֹתֵימוֹ; Laten we hun banden breken,
וְנַשְׁלִיכָה מִמֶּנּוּ עֲבֹתֵימוֹ. en hun touwen van ons afwerpen.
יוֹשֵׁב בַּשָּׁמַיִם Hij die in de hemel zetelt
יִשְׂחָק, אֲדֹנָי lacht; de Heer
יִלְעַג-לָמוֹ! bespot hen!
תַּעֲרֹךְ לְפָנַי שֻׁלְחָן, U dekt voor mij een tafel
נֶגֶד צֹרְרָי; voor de ogen van mijn vijanden.
דִּשַּׁנְתָּ בַשֶּׁמֶן רֹאשִׁי, U zalft mijn hoofd met olie;
כּוֹסִי רְוָיָה. mijn beker vloeit over.
אַךְ טוֹב וָחֶסֶד Goedheid en trouw
יִרְדְּפוּנִי כָּל-יְמֵי חַיַּי; zullen mij volgen, mijn leven lang,
וְשַׁבְתִּי בְּבֵית-יְהוָה en ik zal in het huis van de Heer wonen
לְאֹרֶךְ יָמִים. tot in lengte van dagen.