George Frideric Handel
Claudio, tu mi lusinghi, Claudio, je vleit me,
però da ver non m'ami. maar echt liefhebben doe je me niet.
Come? Dubbiosa ancora Hoe? Twijfel je nog steeds
vivi dell'amor mio? Cara, vedesti aan mijn liefde? Lieve, je hebt gezien
quel ch'io feci per te! wat ik voor je heb gedaan!
Di', che facesti? Zeg, wat heb je dan gedaan?
Ogn'or più ardito e audace Steeds driester en brutaler
io provo il turbator della mia pace. vind ik de man die mijn rust verstoort.
Forse ancor insolente Houdt de straf die onbeschaamde
nol ritiene il castigo? nog altijd niet in toom?
E qual castigo? Welke straf dan?
Ei, balzato dal soglio, Hij, van de troon gestoten,
nutre ancora tanto orgoglio? koestert nog altijd zoveel trots?
Non t'intendo, signor, e più che mai Ik begrijp je niet, heer; en meer dan ooit
di salirvi ha speranza. hoopt hij die te bestijgen.
E risiede in Otton tanta baldanza? En huist er in Ottone zoveel overmoed?
D'Otton? Signor, che parli? Ottone? Heer, wat zeg je?
Ah Claudio, già comprendo Ach, Claudio, nu begrijp ik
la mia sorte fatal, la mia sventura. mijn rampzalig lot, mijn ongeluk.
Bella, tu piangi? Dimmi Schone, je huilt? Zeg me
che deggio far? Imponi! wat moet ik doen? Beveel maar!
Come già ti promisi, Zoals ik je had beloofd,
dalle tempia d'Ottone tolsi l'alloro. heb ik Ottone de lauwerkrans van het hoofd genomen.
(Che pena è non udir?) (Wat een kwelling, niets te kunnen horen!)
(Soffro, e non moro.) (Ik lijd, en sterf niet.)
Dalle tempia d'Ottone? Van Ottones hoofd?
D'Ottone sì, ch'ardito Ja, van Ottone, die zo driest
leggi al tuo cor impone. jouw hart de wet voorschrijft.
Otton, signor, non fu. Ottone was het niet, heer.
Ma chi? Wie dan?
Nerone. Nerone.
Per Nerone esclamai; Over Nerone heb ik geklaagd;
ei mi vietò di non mirarti mai. hij heeft me verboden je ooit nog aan te kijken.
Come? Ottone dicesti. Hoe? Je zei Ottone.
Neron dissi, signor, mal intendesti. Nerone zei ik, heer; je hebt het verkeerd verstaan.
Neron? Come s'accorda Nerone? Hoe rijmt dat met
il desio di regnar, lo scettro, il soglio? het verlangen om te heersen, de scepter, de troon?
Tu m'inganni, oh Poppea! Je bedriegt me, Poppea!
Io t'inganno? Signor, forse non sai Ik jou bedriegen? Heer, misschien weet je niet
ch'il desio d'Agrippina, dat Agrippina hem, omdat zij het wilde,
pria che giungesti in Roma, nog voor jij in Rome aankwam,
sieder lo fe' sul trono, ed acclamato op de troon heeft gezet, en dat hij
Cesare fu? Meco tu fingi ancora? tot keizer werd uitgeroepen? Hou je je nog steeds van den domme?
(E ancor non parte, o ciel.) (En nog gaat hij niet weg, o hemel.)
(Il duol m'accora.) (Het verdriet breekt mijn hart.)
Che mi narri di strano! Wat vertel je me toch voor vreemds!
Ma non dicesti Otton? Dimmi, rispondi! Maar zei je niet Ottone? Zeg op, antwoord!
Signore, forse prendesti Heer, misschien heb je
con equivoco il nome; de naam verkeerd begrepen;
han Nerone ed Ottone un egual suono. Nerone en Ottone klinken hetzelfde.
Quel ch'io creda non so, stupido io sono. Ik weet niet wat ik moet geloven; ik sta versteld.
Dubiti ancor? D'ogn'uno Twijfel je nog? Voor elk
del mio dir farò fede, e se tu vuoi, woord dat ik zeg sta ik in, en als je wilt,
darò prove evidenti, zal ik duidelijk bewijzen
che del mio cor l'insidiator molesto dat de lastige belager van mijn hart
è sol Neron; ma poi, alleen Nerone is; maar
e che farai, signor? wat ga je dan doen, heer?
Le tue vendette. Je wreken.
Ciò mi prometti? Beloof je me dat?
Giuro. Ik zweer het.
E tanto io da te spero! Zoveel verwacht ik ook van jou!
Vedrai se ho il cor mendace o pur sincero. Je zult zien of mijn hart vals is of oprecht.
Vieni meco, signore, e qui t'arresta. Kom mee, heer, en blijf hier staan.
(Claudio partì?) (Is Claudio weg?)
(Quanto il tardar molesta.) (Wat is dit wachten een kwelling.)
Nerone, dove sei? Nerone, waar ben je?
Son qui, mia vita. Hier ben ik, mijn leven.