George Frideric Handel
Come narrai, Zoals ik je vertelde,
m'allettò, m'invitò, m'accolse, e poi ze lokte me, nodigde me uit, ontving me, en toen
a Cesare scoprimmi. verraadde ze me aan de keizer.
Egli freme, essa ride, ed io tremante Hij briest, zij lacht, en ik kom bevend
a te ricorro, o madre, bij jou aankloppen, moeder,
per sottrarmi allo sdegno om te ontkomen aan de toorn
di Claudio, e al mio periglio. van Claudio en aan het gevaar dat me dreigt.
Egl'è sposo, tu madre, ed io son figlio. Hij is je man, jij mijn moeder, en ik je zoon.
Ah, mal cauto Nerone, Ach, onvoorzichtige Nerone,
allor ch'io tutti adopro net nu ik alle listen en streken
per innalzarti al trono arti ed inganni, inzet om jou op de troon te brengen,
tu seguace d'un cieco ren jij, achter een blinde
e folle amor, al precipizio corri? en dwaze liefde aan, je ondergang tegemoet?
È vero, errai; ma l'arti tue e gl'inganni Het is waar, ik heb me vergist; maar je listen en streken
già discoprì Poppea. heeft Poppea al doorzien.
“Vanne”, ella disse, “ad Agrippina, e dille “Ga”, zei ze, “naar Agrippina, en zeg haar
che chi cerca ingannar, resta ingannato.” dat wie een ander wil bedriegen, zelf bedrogen uitkomt.”
Non perciò tutta ancora Daarom is mijn hoop
languisce la mia speme; nog niet helemaal vervlogen;
figlio, smorza nel seno zoon, doof in je borst
la fiamma indegna; guarda die onwaardige vlam; zie toch
qual nemica Poppea! Del tuo pensiero wat voor vijandin Poppea is! Laat niets
degno oggetto non sia, ch'il solo impero. dan het keizerschap je gedachten waard zijn.