George Frideric Handel
Crudo ciel! Wreed lot!
Perfido fato! Trouweloos noodlot!
Evvi al mondo di me più sfortunato? Is er iemand op de wereld ongelukkiger dan ik?
Non ti turbino, o figlio, Laat je niet van streek brengen, mijn zoon,
gl'influssi del destin per te funesti; door de invloeden van het lot die jou noodlottig zijn;
quel soglio ascenderai donde scendesti. je zult de troon bestijgen waar je net van afdaalde.
(Se mai d'arte fu d'uopo (Als er ooit list nodig was,
ora l'arte s'adopri.) dan moet die list nu worden ingezet.)
Oh qual contento, amici, O, vrienden, wat een vreugde
nasce al mio cuore afflitto: bloeit er op in mijn bedroefde hart:
Claudio è risorto, ed è risorta ancora Claudio is herrezen, en herrezen is ook
la fortuna di Roma. het geluk van Rome.
Per novella sì lieta Om zulk blij nieuws
l'allegrezza comun sorga festiva! laat ieder samen feestelijk juichen!
Evviva Claudio, evviva! Leve Claudio, leve!
(O contenti perduti.) (O verloren geluk.)
(O speranze smarrite.) (O vervlogen hoop.)
(Empi cieli, così voi mi tradite?) (Wrede hemel, verraadt u mij zo?)
Signora, a te sen viene Vrouwe, naar u toe komt
il valoroso Ottone, de dappere Otone,
che dai gorghi del mar Cesare trasse, die de keizer uit de draaikolken van de zee heeft gehaald
e lo ripone al soglio. en hem weer op de troon zet.
(Vien la fiera cagion del mio cordoglio.) (Daar komt de wrede oorzaak van mijn verdriet.)
(Ratto volo a Poppea nunzio d'amore (Snel vlieg ik naar Poppea als liefdesbode
i sensi a discoprir, che Claudio ha al core.) om haar te onthullen wat Claudio in zijn hart voelt.)