Puccini
Another 132 lines follow, each with its translation and IPA.
Create an accountQuesto Mar Rosso mi ammollisce e assidera Bu Kızıldeniz beni sırılsıklam edip donduruyor
come se addosso mi piovesse in stille. sanki üzerime damlacıklar halinde yağıyormuş gibi.
Per vendicarmi, affogo un faraon! İntikamımı almak için bir firavunu boğuyorum!
Che fai? Ne yapıyorsun?
comignoli Parigi Paris’i seyrediyorum
e penso a quel poltrone ve o tembeli düşünüyorum,
di un vecchio caminetto ingannatore o yaşlı, düzenbaz şömineyi.
che vive in ozio come un gran signore. Bir beyefendi gibi aylak aylak yaşıyor.
Le sue rendite oneste Hak edilmiş gelirlerini
da un pezzo non riceve. epeydir alamıyor.
Quelle sciocche foreste Şu aptal ormanlar,
che fan sotto la neve? Karın altında ne yapıyorlar?
Rodolfo, io voglio dirti un mio pensier profondo: Rodolfo, sana derin bir düşüncemi anlatmak istiyorum:
ho un freddo cane. Donuyorum.
Ed io, Marcel, non ti nascondo Ben de, Marcel, senden saklamayayım:
che non credo al sudore della fronte. alın terine inanmıyorum.
Ho diacciate Parmaklarım dondu,
le dita quasi ancora le tenessi immollate sanki hâlâ onları daldırıp tutuyormuşum
giù in quella gran ghiacciaia che è il cuore di Musetta... Musetta’nın kalbi denen o koca buzhaneye...
L'amore è un caminetto che sciupa troppo... Aşk, yakıtını fazla tüketen bir şöminedir...
...e in fretta! ...hem de çabucak!
...dove l'uomo è fascina... ...erkeğin odun olduğu...
...e la donna è l'alare... ...kadının da şömine demiri...
...l'uno brucia in un soffio... ...biri bir solukta yanıp biter...
...e l'altro sta a guardare. ...öteki de durup seyreder.
Ma intanto qui si gela... Ama bu arada biz burada donuyoruz...
...e si muore d'inedia!... ...ve açlıktan ölüyoruz!...
Fuoco ci vuole... Ateşe ihtiyacımız var...
Aspetta... sacrifichiam la sedia! Dur... hadi sandalyeyi kurban edelim!
Eureka! Eureka!
Trovasti? Buldun mu?
Sì. Aguzza Evet. Aklını
l'ingegno. L'idea vampi in fiamma. çalıştır. Fikir alev alev yansın.
Bruciamo il Mar Rosso? Kızıldeniz’i yakalım mı?
No. Puzza Hayır. Kötü kokar
la tela dipinta. Il mio dramma, boyalı tuval. Benim oyunum,
l'ardente mio dramma ci scaldi. Bırak da tutkulu oyunum bizi ısıtsın.
Vuoi leggerlo forse? Mi geli. Yoksa okumak mı istiyorsun? Beni donduruyorsun.
No, in cener la carta si sfaldi Hayır, bırak kağıt küle dönüşsün
e l'estro rivoli ai suoi cieli. ve ilham kendi göklerine dönsün.
«Al secol gran danno minaccia... "Bu çağı büyük bir felaket tehdit ediyor...
è Roma in periglio...» Roma tehlikede..."
Gran cor! Ne büyük bir yürek!
A te l'atto primo. İlk perde senin.
Qua. Buraya.
Straccia. Yırtıp at.
Accendi. Yak.
Che lieto baglior! Ne neşeli bir ışıltı!
Che lieto baglior! Ne neşeli bir ışıltı!
Già dell'Apocalisse appariscono i segni. Kıyametin alametleri çoktan ortaya çıkmış.
In giorno di vigilia non si accettano pegni! Arife günü rehin kabul etmiyorlar!
Una fiammata! Bir alev!
Zitto, si dà il mio dramma. Sus, oyunum sahneleniyor.
...al fuoco. ...ateşe.
Lo trovo scintillante. Bence pırıl pırıl.
Vivo. Canlı.
Ma dura poco. Ama bu uzun sürmez.
La brevità, gran pregio. Kısalık, büyük bir erdemdir.
Autore, a me la sedia. Yazar, bana sandalyeyi ver.
Presto. Questi intermezzi fan morire d'inedia. Çabuk. Bu ara perdeler bizi açlıktan öldürecek.
Atto secondo. İkinci perde.
Non far sussurro. Ses çıkarma.
Pensier profondo! Derin bir düşünce!
Giusto color! Ne mükemmel bir renk!
In quell'azzurro guizzo languente O solgun mavi parıltıda
sfuma un'ardente scena d'amor. ateşli bir aşk sahnesi sönüp gidiyor.
Scoppietta un foglio. Bir sayfa çıtırdıyor.
Là c'eran baci! Orada öpücükler vardı!
Tre atti or voglio d'un colpo udir. Şimdi üç perdeyi bir kerede dinlemek istiyorum.
Tal degli audaci l'idea s'integra. Cesurların fikri böylece tamamlanıyor.
Bello in allegra vampa svanir. Neşeli bir alev içinde yok olmak ne güzel.
Bello in allegra vampa svanir. Neşeli bir alev içinde yok olmak ne güzel.
Bello in allegra vampa svanir. Neşeli bir alev içinde yok olmak ne güzel.
Oh! dio... già s'abbassa la fiamma. Ah! Tanrım... alev şimdiden sönüyor.
Che vano, che fragile dramma! Ne kadar boş, ne kadar kırılgan bir oyun!
Già scricchiola, increspasi, muore. Şimdiden çatırdıyor, kıvrılıyor, ölüyor.
Abbasso, abbasso l'autore. Kahrolsun, kahrolsun yazar!
Abbasso, abbasso l'autore. Kahrolsun, kahrolsun yazar!
Legna! Odun!
Sigari! Purolar!
Bordò! Bordeaux!
Le dovizie d'una fiera Bir panayırın servetini
il destin ci destinò. kader bize ayırdı.
Le dovizie d'una fiera Bir panayırın servetini
il destin ci destinò. kader bize ayırdı.
Le dovizie d'una fiera Bir panayırın servetini
il destin ci destinò. kader bize ayırdı.
La Banca di Francia Fransa Merkez Bankası
per voi si sbilancia. sizin için açık veriyor.
Raccatta, raccatta! Topla, topla!
Son pezzi di latta!... Onlar teneke parçaları!...
Sei sordo?... sei lippo? Sağır mısın?... Kör müsün?
Quest'uomo chi è? Bu adam kim?
Luigi Filippo! Louis-Philippe!
M'inchino al mio re! Kralıma saygıyla eğiliyorum!
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe ayaklarımızın dibinde yatıyor.
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe ayaklarımızın dibinde yatıyor.
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe ayaklarımızın dibinde yatıyor.
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe ayaklarımızın dibinde yatıyor.
Or vi dirò: quest'oro, o meglio argento, Şimdi size anlatayım: bu altının, daha doğrusu gümüşün,
ha la sua brava storia... şöyle güzel bir hikâyesi var...
Riscaldiamo Isıtalım
il camino! şömineyi!
Tanto freddo ha sofferto. Soğuktan çok çekti.
Un inglese... un signor... lord o milord Bir İngiliz... bir beyefendi... lord ya da milord
che sia, voleva un musicista... her ne idiyse, bir müzisyen istiyordu...
Via! Hadi!
Prepariamo la tavola! Hadi masayı hazırlayalım!
Io? volo! Ben mi? Hemen!
L'esca dov'è? Çıra nerede?
Là. Orada.
Qua. Burada.
E mi presento. Ve ben de kendimi tanıtıyorum.
M'accetta: gli domando... Beni işe alıyor, ben de soruyorum...
Arrosto freddo! Soğuk rosto!
A quando le lezioni?... Dersler ne zaman başlıyor?...
Or le candele! Şimdi de mumlar!
Risponde: «Incominciam...» Cevap veriyor: “Başlayalım...”
Pasticcio dolce! Tatlı turta!
«Guardare!» e un pappagallo m'addita al primo piano, “Bak!” deyip birinci kattaki bir papağanı gösteriyor,
poi soggiunge: «Voi suonare sonra ekliyor: “Siz çalın
finché quello morire!» E fu così... o ölene kadar!” Ben de öyle yaptım...
Suonai tre lunghi dì... Üç uzun gün boyunca çaldım...
Allora usai l'incanto Sonra kullandım
di mia presenza bella... yakışıklılığımın büyüsünü...
affascinai l'ancella... Hizmetçiyi büyüledim...
gli propinai prezzemolo!... Papağana maydanoz yedirdim!...
Lorito allargò l'ali, Lorito kanatlarını açtı,
Lorito il becco aprì, Lorito gagasını açtı,
da Socrate morì! ve Sokrates gibi öldü!
Fulgida folgori la sala splendida. Görkemli salon ışıl ışıl parlasın.
Pasticcio dolce! Tatlı turta!