Puccini
This is a machine translation.
Another 132 lines follow, each with its translation and IPA.
Create an accountQuesto Mar Rosso mi ammollisce e assidera To Morze Czerwone przesiąka mnie i chłodzi
come se addosso mi piovesse in stille. jakby spadły na mnie kropelkami.
Per vendicarmi, affogo un faraon! Aby się zemścić, topię faraona!
Che fai? Co ty robisz?
comignoli Parigi kominy Paryża
e penso a quel poltrone i myślę o tym próżniaku
di un vecchio caminetto ingannatore starego, zwodniczego kominka
che vive in ozio come un gran signore. który żyje w lenistwie niczym wielki pan.
Le sue rendite oneste Jego uczciwe dochody
da un pezzo non riceve. od dawna tego nie było.
Quelle sciocche foreste Te głupie lasy,
che fan sotto la neve? co oni robią pod śniegiem?
Rodolfo, io voglio dirti un mio pensier profondo: Rodolfo, chcę ci wyjawić jedną z moich głębokich myśli:
ho un freddo cane. Zimno mi.
Ed io, Marcel, non ti nascondo A ja, Marcelu, nie ukrywam przed tobą
che non credo al sudore della fronte. że nie wierzę w pot czoła.
Ho diacciate Zamarłem
le dita quasi ancora le tenessi immollate palce, jakbym wciąż je miał zanurzone
giù in quella gran ghiacciaia che è il cuore di Musetta... głęboko w tej wielkiej lodówce, jaką jest serce Musetty...
L'amore è un caminetto che sciupa troppo... Miłość to kominek, który pali się zbyt mocno...
...e in fretta! ...i zbyt szybko!
...dove l'uomo è fascina... ...gdzie mężczyzna jest drewnem na opał...
...e la donna è l'alare... ...a kobieta jest podpórką do kominka...
...l'uno brucia in un soffio... ...ten jeden spala się w mgnieniu oka...
...e l'altro sta a guardare. ...a ten drugi stoi i patrzy.
Ma intanto qui si gela... A tymczasem my tu marzniemy...
...e si muore d'inedia!... ...i umierając z głodu!...
Fuoco ci vuole... Potrzebujemy ognia...
Aspetta... sacrifichiam la sedia! Chwileczkę... poświęćmy krzesło!
Eureka! Eureka!
Trovasti? Znalazłeś to?
Sì. Aguzza Tak. Wyostrzyć
l'ingegno. L'idea vampi in fiamma. Twój dowcip. Niech ta idea rozbłśnie płomieniem.
Bruciamo il Mar Rosso? Czy spalimy Morze Czerwone?
No. Puzza Nie. Namalowany
la tela dipinta. Il mio dramma, Płótno śmierdzi. Moja sztuka,
l'ardente mio dramma ci scaldi. niech nas ogrzeje moja żarliwa gra.
Vuoi leggerlo forse? Mi geli. Może chcesz to przeczytać? Aż mam dreszcze.
No, in cener la carta si sfaldi Nie, niech papier obróci się w popiół
e l'estro rivoli ai suoi cieli. i niech natchnienie powróci do swoich niebios.
«Al secol gran danno minaccia... „Wielka krzywda grozi tej epoce...
è Roma in periglio...» Rzym jest w niebezpieczeństwie...”
Gran cor! Wielkie serce!
A te l'atto primo. Pierwszy akt jest dla ciebie.
Qua. Oto.
Straccia. Zerwij to.
Accendi. Zapal to.
Che lieto baglior! Cóż za radosny blask!
Che lieto baglior! Cóż za radosny blask!
Già dell'Apocalisse appariscono i segni. Już pojawiają się znaki Apokalipsy.
In giorno di vigilia non si accettano pegni! W dniu czuwania nie przyjmuje się żadnych zobowiązań!
Una fiammata! W płomieniach!
Zitto, si dà il mio dramma. Cisza, trwa przedstawienie.
...al fuoco. ...w ogień.
Lo trovo scintillante. Uważam, że to błyskotliwe.
Vivo. Żywe.
Ma dura poco. Ale to nie trwa długo.
La brevità, gran pregio. Zwięzłość – wielka cnota.
Autore, a me la sedia. Autorze, daj mi to krzesło.
Presto. Questi intermezzi fan morire d'inedia. Szybko. Te przerwy sprawiają, że umiera się z głodu.
Atto secondo. Akt drugi.
Non far sussurro. Nie wydawaj żadnego dźwięku.
Pensier profondo! Głęboka myśl!
Giusto color! Cóż za doskonały kolor!
In quell'azzurro guizzo languente W tym niebieskim, tęsknym migotaniu
sfuma un'ardente scena d'amor. żarliwa scena miłosna rozpływa się.
Scoppietta un foglio. Szelest kartki.
Là c'eran baci! Były tam pocałunki!
Tre atti or voglio d'un colpo udir. Teraz chcę usłyszeć trzy akty za jednym zamachem.
Tal degli audaci l'idea s'integra. W ten sposób idea śmiałków zostaje zrealizowana.
Bello in allegra vampa svanir. Jakże pięknie jest zniknąć w radosnym blasku.
Bello in allegra vampa svanir. Jakże pięknie jest zniknąć w radosnym blasku.
Bello in allegra vampa svanir. Jakże pięknie jest zniknąć w radosnym blasku.
Oh! dio... già s'abbassa la fiamma. O! Boże... płomień już gaśnie.
Che vano, che fragile dramma! Cóż za próżna, cóż za krucha sztuka!
Già scricchiola, increspasi, muore. Już trzeszczy, zwija się, gaśnie.
Abbasso, abbasso l'autore. Precz, precz z autorem.
Abbasso, abbasso l'autore. Precz, precz z autorem.
Legna! Drewno na opał!
Sigari! Cygara!
Bordò! Bordeaux!
Le dovizie d'una fiera Bogactwa jarmarku
il destin ci destinò. los, który nam jest przeznaczony.
Le dovizie d'una fiera Bogactwa jarmarku
il destin ci destinò. los, który nam jest przeznaczony.
Le dovizie d'una fiera Bogactwa jarmarku
il destin ci destinò. los, który nam jest przeznaczony.
La Banca di Francia Bank Francji
per voi si sbilancia. opróżnia dla ciebie swoje skarbce.
Raccatta, raccatta! Podnieś to, podnieś to!
Son pezzi di latta!... To tylko kawałki blachy!...
Sei sordo?... sei lippo? Jesteś głuchy?... Jesteś ślepy?
Quest'uomo chi è? Kim jest ten człowiek?
Luigi Filippo! Louis-Philippe!
M'inchino al mio re! Kłaniam się mojemu królowi!
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe leży u naszych stóp.
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe leży u naszych stóp.
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe leży u naszych stóp.
Sta Luigi Filippo ai nostri piè. Louis-Philippe leży u naszych stóp.
Or vi dirò: quest'oro, o meglio argento, Teraz wam powiem: to złoto, a raczej srebro,
ha la sua brava storia... ma swoją piękną historię...
Riscaldiamo Rozgrzejmy się
il camino! kominek!
Tanto freddo ha sofferto. Tak bardzo zmarzło.
Un inglese... un signor... lord o milord Anglik… lord… lord lub milord
che sia, voleva un musicista... kimkolwiek był, pragnął muzyka...
Via! Precz!
Prepariamo la tavola! Nakryjmy do stołu!
Io? volo! Ja? Pędzę tam!
L'esca dov'è? Gdzie jest hubka?
Là. Oto.
Qua. Oto.
E mi presento. A ja się przedstawiam.
M'accetta: gli domando... On mnie akceptuje: pytam go...
Arrosto freddo! Zimna pieczeń!
A quando le lezioni?... Kiedy zaczynają się lekcje?...
Or le candele! A teraz świece!
Risponde: «Incominciam...» Odpowiada: „Zacznijmy...”
Pasticcio dolce! Słodki placek!
«Guardare!» e un pappagallo m'addita al primo piano, „Spójrz!” – i wskazuje mi papugę na pierwszym piętrze,
poi soggiunge: «Voi suonare a potem dodaje: „Grasz
finché quello morire!» E fu così... „aż ten umrze!” I tak właśnie się stało...
Suonai tre lunghi dì... Grałem przez trzy długie dni...
Allora usai l'incanto Wtedy użyłem uroku
di mia presenza bella... mojej pięknej obecności...
affascinai l'ancella... Oczarowałem pokojówkę...
gli propinai prezzemolo!... Nakarmiłem go pietruszką!...
Lorito allargò l'ali, Lorito rozpostarł skrzydła,
Lorito il becco aprì, Lorito otworzył dziób,
da Socrate morì! i zginął jak Sokrates!
Fulgida folgori la sala splendida. Niech wspaniała sala lśni w pełnej krasie.
Pasticcio dolce! Słodki placek!