Michael William Balfe
Without a country, without a home, without friends and without fortune! Zonder land, zonder thuis, zonder vrienden en zonder fortuin!
Oh, what will become of the proscribed orphan, Thaddeus of Poland? O, wat zal er worden van de verbannen wees, Thaddeus van Polen?
To wander on a stranger strand, om te zwerven over een vreemde kust,
Where friends but seldom dwell. waar je zelden vrienden vindt.
Yet, hard as are such ills to bear, Toch, hoe zwaar zulk leed ook te dragen is,
And deeply though they smart, en hoe diep het ook steekt,
Their pangs are light to those who are die pijnen zijn licht vergeleken met die van wie
The orphans of the heart! verweesd zijn in het hart!
Oh, if there were one gentle eye O, als er één zacht oog was
To weep when I might grieve, om te wenen wanneer ik treur,
One bosom to receive the sigh één hart om de zucht te ontvangen
Which sorrow oft will heave; die verdriet zo vaak doet opwellen;
One heart the ways of life to cheer, één hart om de paden van het leven te verlichten,
Though rugged they might be. hoe ruw die ook mogen zijn.
No language can express how dear Geen woorden kunnen zeggen hoe dierbaar
That heart would be to me! dat hart voor mij zou zijn!