I cannot longer hide my passion, Ik kan mijn hartstocht niet langer verbergen,
It must have vent, hij moet een uitweg vinden,
Or inward burning of het innerlijke branden
Will consume me. zal mij verteren.
O Athamas, O Athamas,
I cannot utter it! ik kan het niet uitspreken!
On me fair Ino calls De schone Ino roept mij aan
With mournful accent, met een treurige stem,
Her colour fading, haar kleur wegtrekkend,
And her eyes o'erflowing! en haar ogen overstromend van tranen!
O Semele! O Semele!
On me she calls, Zij roept mij aan,
Yet seems to shun me! en toch schijnt zij mij te mijden!
What would my sister? Wat wil mijn zuster?
Speak! Spreek!
Thou hast undone me! Jij hebt mij te gronde gericht!