George Frideric Handel
Their force is null'd; when once I have been caught, hun kracht is teniet; als ik eenmaal gevangen ben,
I shun the snare; these chains, this prison-house mijd ik de strik; deze ketenen, dit gevangenhuis
I count the house of liberty to thine. reken ik een huis van vrijheid vergeleken met het jouwe.
Let me approach at least, and touch thy hand. Laat mij tenminste naderen, en jouw hand aanraken.
Not for thy life, lest fierce remembrance wake Niet voor jouw leven, opdat felle herinnering niet
My sudden rage, to tear thee limb from limb: mijn plotselinge woede wekt, om je lid van lid te scheuren.
At distance I forgive; depart with that: Op afstand vergeef ik; vertrek daarmee:
Now triumph in thy falsehood; so farewel. Zegevier nu in jouw valsheid; vaarwel dan.
Thou art more deaf to pray'rs than winds or seas. Je bent dover voor gebeden dan winden of zeeën.
Thy anger rages an eternal tempest; Jouw toorn raast als een eeuwige storm;
Why should I humbly sue for peace, thus scorn'd, Waarom zou ik ootmoedig om vrede smeken, zo veracht,
With infamy upon my name denounc'd? met schande over mijn naam uitgeroepen?