George Frideric Handel
The scorn and gaze of foes! O cruel thought! de hoon en het schouwspel van vijanden? Een wrede gedachte.
My griefs find no redress; they inward prey, Mijn smarten vinden geen verlichting; zij vreten van binnen,
Like gangreen'd wounds, immedicable grown. als door koudvuur aangetaste wonden, ongeneeslijk geworden.
Torments, alas! are not confin'd Kwellingen, helaas, blijven niet beperkt
To heart, or head, or breast; tot hart, of hoofd, of borst;
But will a secret passage find maar vinden een verborgen doorgang
Into the very inmost mind, tot in de allerbinnenste geest,
With pains intense oppress'd, met hevige pijnen bezwaard,
That rob the soul itself of rest. die de ziel zelf van rust beroven.