George Frideric Handel
quando tartareo coro toen een koor uit de onderwereld
m'involò in un istante mij in één ogenblik ontnam
la nemica, e l'amante; zowel de vijandin als mijn geliefde;
forse fu error, ch'alla beltà divina misschien was het een vergissing, en hield Pluto
credè Pluton, che fosse Proserpina. haar goddelijke schoonheid voor die van Proserpina.
Un mio giusto dolor l'anima ingombra? Bezwaart een terecht verdriet mijn ziel?
Insoliti portenti! Ongewone voortekenen!
Ma tra sì fieri eventi Maar te midden van zulke wrede gebeurtenissen
ti consola, german, Rinaldo, spera! troost je, broer; Rinaldo, heb hoop!
Ch'a piè d'un monte, in cavernoso sasso, Want aan de voet van een berg, in een rots vol grotten,
giace uom, che delle stelle woont een man die de loop
spiar sa il corso, e qual virtute alligna van de sterren kan naspeuren, en weet welke kracht
nelle pietre, nell'erbe; er in stenen en kruiden schuilt;
questi m'è noto, ivi ik ken hem; daarheen
pronti n'andrem a ricercar consiglio. gaan we meteen om raad vragen.
Il mio core ne freme. Mijn hart huivert ervan.
Lieta scorta ne sia una bella speme! Moge een mooie hoop ons blij begeleiden!