George Frideric Handel
Ah stigie larve! Ah scellerati spettri, Ah, schimmen van de Styx! Ah, snode spoken,
che la perfida donna ora ascondete, die nu de trouweloze vrouw verbergen,
perché al mio amor offeso waarom geven jullie haar niet terug
al mio giusto furor non la rendete? aan mijn gekrenkte liefde, aan mijn rechtvaardige woede?
Ah misero e schernito, Ah, rampzalig en gehoond,
l'ingrata già m'ha ucciso! de ondankbare heeft mij al gedood!
Sono lo spirto mio da me diviso Ik ben mijn eigen geest, van mijzelf gescheiden,
sono un'ombra, e qual ombra adesso io voglio ik ben een schim, en als schim wil ik nu
varcar là giù ne' regni del cordoglio. afdalen daarginds, naar de rijken van het verdriet.
Ecco la stigia barca. Zie, daar is de boot van de Styx.
Di Caronte a dispetto Charon ten spijt
già solco l'onde nere: ecco di Pluto klief ik al de zwarte golven: zie, daar is Pluto's
le affumicate soglie, e l'arso tetto. berookte poort, en zijn verschroeide dak.
Già latra Cerbero Al blaft Cerberus,
e già dell'Erebo en al komt uit de Erebus
ogni terribile elke afschuwelijke,
squallida furia gruwelijke Furie
se n' viene a me. op mij af.
Ma la furia, che sol mi diè martoro Maar de Furie die mij als enige kwelde,
dov'è? Questo è Medoro. waar is zij? Dit is Medoro.
A Proserpina in braccio In de armen van Proserpina
vedo che fugge. Or a strapparla io corro. zie ik hem vluchten. Nu snel ik toe om haar te ontrukken.
Ah! Proserpina piange! Ah! Proserpina weent!
Vien meno il mio furore Mijn woede bezwijkt
se si piange all'inferno anco d'amore. als men in de hel ook weent om liefde.
può in ognun destar pietà; kan geween in ieder hart medelijden wekken;
vaghe pupille, non piangete, no. lieflijke ogen, ween niet, nee.
Ma sì, pupille, sì piangete, sì Maar ja, ogen, ja, ween maar, ja,
che sordo al vostro incanto want, doof voor jullie betovering,
ho un core d'adamanto, heb ik een hart van diamant,
né calma il mio furor; en mijn woede bedaart niet;
ma sì, pupille sì piangete sì. maar ja, ogen, ja, ween maar, ja.