Claudio Monteverdi
Quando i sassi ai miei lamenti toen zelfs de stenen, bij mijn klachten,
Rispondean fatti pietosi? mij antwoordden, vol mededogen?
Dite all'hor non vi sembrai Zeg, leek ik jullie toen niet
Più d'ogn'altro sconsolato? troostelozer dan ieder ander?
Hor fortuna ha stil cangiato Nu heeft het lot zijn loop veranderd
Et ha volto in festa i guai. en mijn leed in feest verkeerd.
Vissi già mesto e dolente, Eens leefde ik droef en vol verdriet,
Hor gioisco e quegli affanni nu juich ik, en al die zorgen
Che sofferti hò per tant'anni die ik zoveel jaren heb gedragen
Fan più caro il ben presente. maken mijn geluk van nu des te liever.
Sol per te, bella Euridice, Om jou alleen, schone Euridice,
Benedico il mio tormento; zegen ik mijn kwelling;
Dopo'l duol vi è più contento, na verdriet is er meer geluk,
Dopo'l mal vi è più felice. na leed is men gelukkiger.