Christoph Willibald Gluck
Affanni miei, in quel momento, in quella kwellingen van mij, in dat ogenblik, in die
Guerra d'affetti, io non dovrò mirarla, strijd van gevoelens, mag ik haar niet aanzien,
Non stringerla al mio sen! Sposa infelice! haar niet aan mijn borst drukken! Ongelukkige vrouw!
Che dirà mai? che penserà? Preveggo Wat zal ze wel zeggen? wat zal ze denken? Ik voorzie
Le smanie sue: comprendo haar radeloosheid; ik begrijp
Le angustie mie. Nel figurarlo solo mijn benauwenis. Bij het enkel voorstellen ervan
Sento gelarmi il sangue, voel ik mijn bloed stollen,
Tremarmi il cor... Ma... lo potrò. Lo voglio. mijn hart beven... Maar... ik kan het. Ik wil het.
Ho risoluto. Il grande, Ik heb besloten. Het grootste,
L'insoffribil de' mali è l'esser privo de ondraaglijkste der kwalen is het beroofd zijn
Dell'unico dell'alma amato oggetto: van het enige door de ziel beminde voorwerp:
Assistetemi, o dèi, la legge accetto. sta mij bij, o goden, ik aanvaard de voorwaarde.