Friedrich von Flotow
Deine freundlichen Schwestern Je lieve zusters
Sind längst schon, längst dahin. zijn allang, allang verdwenen.
Keine Blüte haucht Balsam Geen bloem ademt nog balsem
Mit labendem Duft, met verkwikkende geur,
Keine Blättchen mehr flattern geen blaadje fladdert meer
In stürmischer Luft. in de stormende lucht.
Warum blühst du so traurig Waarom bloei je zo treurig
Im Garten allein? alleen in de tuin?
Sollst im Tod mit den Schwestern In de dood zul je met je zusters
Vereinigt sein. verenigd zijn.
Drum pflück ich, o Rose, Daarom pluk ik je, o roos,
Vom Stamme dich ab, van de steel,
Sollst ruhn mir am Herzen je zult rusten aan mijn hart
Und mit mir im Grab. en met mij in het graf.
Sollst ruhn mir am Herzen je zult rusten aan mijn hart
Und mit mir im Grab. en met mij in het graf.