Maurice Ravel
La cage ? De kooi?
Kekekekecekça ? Wa-wa-wat is dat?
La prison. De gevangenis.
Heu heu. Eh... eh.
La prison. De gevangenis.
Le fer qui pique, entre deux barreaux. Het ijzer dat prikt, tussen twee tralies.
Heu, heu. Eh, eh.
J'ai pu fuir, Ik heb kunnen ontsnappen,
mais tes quatre petites mains mouillées ne valent pas les miennes. maar jouw vier natte pootjes zijn niet zoveel waard als de mijne.
Que-que-que-que-dis-tu ? Wa-wa-wat zeg je?
Je ne connais pas la ca-ca-ca-cage. Ik ken de ka-ka-ka-kooi niet.
Je connais la mouche qu'on me jette. Ik ken de vlieg die ze me toewerpen.
Ploc ! Plons!
Et le chiffon rouge. En de rode lap.
Ploc ! Plons!
L'appât vient, je bondis, Het aas komt, ik spring,
on me prend, je m'échappe, je reviens. ze vangen me, ik ontsnap, ik kom terug.
Ploc ! Plons!
Sans-cervelle ! Leeghoofd!
Tu auras mon sort ! Jij krijgt mijn lot!
Oui, c'était pour mes beaux yeux ! Ja, het was om mijn mooie ogen!
Sais-tu ce qu'ils reflétaient, mes beaux yeux ? Weet je wat ze weerspiegelden, mijn mooie ogen?
Le ciel libre, le vent libre, mes libres frères, De vrije lucht, de vrije wind, mijn vrije broers,
au bond sûr comme un vol... in een sprong zo zeker als een vlucht...
Regarde donc ce qu'ils reflétaient, Kijk dan toch wat ze weerspiegelden,
mes beaux yeux tout miroitants de larmes ! mijn mooie ogen, helemaal glinsterend van tranen!