Maurice Ravel
Ah ! C'est l'Enfant au couteau ! Ah! Daar is het Kind met het mes!
C'est l'Enfant au bâton ! Daar is het Kind met de stok!
Le méchant à la cage ! De boosaard, naar de kooi!
Le méchant au filet ! De boosaard, in het net!
Celui qui n'aime personne et que personne n'aime ! Wie niemand liefheeft en van wie niemand houdt!
Faut-il fuir ? Moeten we vluchten?
Non ! Il faut châtier. Nee! We moeten straffen.
J'ai mes griffes ! Ik heb mijn klauwen!
J'ai mes dents ! Ik heb mijn tanden!
J'ai mes ailes onglées ! Ik heb mijn vleugels met klauwen!
Unissons-nous, unissons-nous ! Laten we ons verenigen, laten we ons verenigen!
Ah ! Ah!
Il a pansé la plaie... Hij heeft de wond verbonden...
Il a pansé la plaie... Il a lié la patte... Hij heeft de wond verbonden... hij heeft de poot vastgebonden...
étanché le sang. ...en het bloeden gestelpt.
Il a pansé la plaie... Hij heeft de wond verbonden...
Il souffre... Il est blessé... Il saigne... Hij lijdt... hij is gewond... hij bloedt...
Il a pansé la plaie... Il faut lier la main... étancher le sang... Hij heeft de wond verbonden... we moeten de hand verbinden... het bloeden stelpen...
Que faire ? Il sait, lui, guérir le mal... Wat moeten we doen? Hij, hij weet hoe je het kwaad geneest...
Que faire ? Nous l'avons blessé... Que faire ? Wat moeten we doen? Wij hebben hem verwond... wat moeten we doen?
Il appelait, tout à l'heure... Hij riep, daarnet nog...
Il appelait... Hij riep...
Il a crié un mot, un seul mot : « Maman ! » Hij riep één woord, één enkel woord: "Mama!"
« Maman... » "Mama..."
Il se tait... Va-t-il mourir ? Hij zwijgt... Gaat hij sterven?
Nous ne savons pas lier la main... étancher le sang. Wij weten niet hoe we de hand moeten verbinden... het bloeden stelpen.
C'est là qu'est le secours ! Ramenons-le au nid ! Daar is de hulp! Laten we hem terugbrengen naar het nest!
Il faut que l'on entende, là-bas, le mot qu'il a crié tout à l'heure... Ze moeten daarginds het woord horen dat hij daarnet riep...
Essayons de crier le mot... Laten we proberen het woord te roepen...
« Ma... man... » "Ma... ma..."
« Ma-man ! » "Ma-ma!"
« Maman ! » "Mama!"
Il est bon, l'Enfant, il est sage, bien sage, il est si sage, si bon. Hij is goed, het Kind, hij is braaf, heel braaf, hij is zo braaf, zo goed.
Il a pansé la plaie, étanché le sang. Hij heeft de wond verbonden, het bloeden gestelpt.
Il est sage, si sage, si doux. Il est bon, l'Enfant, il est sage, bien sage. Il est si doux. Hij is braaf, zo braaf, zo zacht. Hij is goed, het Kind, hij is braaf, heel braaf. Hij is zo zacht.