George Frideric Handel
Lasciami, iniquo re! Laat me los, snode koning!
Sire, qua mi portai, Sire, ik ben hierheen gekomen
per ammollir questa crudel, che adoro. om deze wrede vrouw te vermurwen die ik aanbid.
Fu pietosa a' tuoi detti? Werd ze vertederd door je woorden?
Ella mi sprezza ognor, ed io mi moro. Zij versmaadt me steeds, en ik ga eraan onderdoor.
(Respiro, oh ciel!) (Ik adem weer, o hemel!)
Bella, lo sdegno ammorza. Schone, laat je toorn bedaren.
Amico, e ben? Nu, vriend?
Signor, oggi vedrai Heer, vandaag zult u
Cesare estinto al suolo, Caesar dood op de grond zien liggen,
re vendicato, e regnator tu solo. en uzelf als gewroken koning en enige heerser.
Parti, eseguisci, e spera; avrai in mercede Ga, voer het uit, en hoop; als beloning krijg je
la tua crudel. (Folle è costui se 'l crede.) je wrede schone. (Hij is gek als hij dat gelooft.)