George Frideric Handel
Dall'ondoso periglio Uit het gevaar der golven
salvo mi porta al lido draagt mijn gunstig lot mij veilig
il mio propizio fato. naar de oever.
Qui la celeste parca Hier heeft de hemelse schikgodin
non tronca ancor lo stame alla mia vita! de draad van mijn leven nog niet doorgesneden!
Ma dove andrò? e chi mi porge aita? Maar waar zal ik heen gaan? en wie helpt mij?
Ove son le mie schiere? Waar zijn mijn troepen?
ove son le legioni, waar zijn de legioenen
che a tante mie vittorie il varco apriro? die de weg baanden naar mijn vele overwinningen?
Solo in queste erme arene Alleen op dit verlaten zand,
al monarca del mondo errar conviene? moet de heerser van de wereld dwalen?
per dar conforto oh dio om troost te brengen, o God,
al mio dolor. aan mijn smart.
Dite: dov'è, che fa Zeg mij: waar is zij, wat doet zij,
l'idol del mio sen, de afgod van mijn hart,
l'amato e dolce ben de geliefde, zoete schat
di questo cor? van dit hart?