Nicola Vaccai
È questo il loco!... ella qui posa, ed io... Dit is de plek! Zij rust hier, en ik...
Io pur fra poco poserò fra questi Ook ik zal weldra rusten tussen deze
Muti avelli con lei... la stessa tomba stille graven, bij haar... hetzelfde graf
Ci accoglierà! Tale ci hai tu serbato zal ons beiden ontvangen! Zulk een bruidsbed
Talamo nuzial, barbaro fato. heb je voor ons bestemd, wrede lot.
Giulietta!... oh! mia Giulietta! Giulietta!... o! mijn Giulietta!
Ove sei tu?... Questo pomposo marmo, Waar ben je?... Dit prachtige marmer
Questo ti chiude.. Aprasi. Oh!.. vista! è dessa sluit je in.. Laat het opengaan. O!.. wat een aanblik! Zij is het,
L'adorato mio Ben... Bella è la morte mijn aanbeden geliefde... De dood is mooi
Nel suo sembiante... a me sorrider sembra op haar gelaat... zij lijkt naar mij te glimlachen,
Quel labbro ancora di dolcezza pieno... die lippen nog vol zoetheid...
Sembra giacer a cheto sonno in seno, zij lijkt te liggen in een kalme, diepe slaap,
Vieni, fuggiamo insieme... kom, laten we samen vluchten...
Amor ci condurrà. de liefde zal ons leiden.
Ma tu non odi. Ahi! misero! Maar je hoort me niet. Ah! rampzalige!
Io delirai... sognai, Ik ijlde... ik droomde,
Chiuse per sempre i rai, voor altijd heeft zij haar ogen gesloten,
Mai più si desterà. nooit meer zal zij ontwaken.
Stagnate, o lagrime, Houd op, o tranen,
Al core intorno... rond mijn hart...
Non vale il piangere, huilen helpt niet,
Convien morir. ik moet sterven.
Mai più mi splendano Nooit meer schijne voor mij
I rai del giorno: het licht van de dag:
Sia questo l'ultimo laat dit de laatste zijn
De' miei sospir. van mijn zuchten.