Penella
en er mundo, ná… in deze wereld, niets...
¿P’a q’e quiero ya la vía? Wat moet ik nu nog met het leven?
¡Si yo no ma q’e vivía, Want ik leefde nergens anders voor
p’a quererte y p’a sufrí! dan om van je te houden en te lijden!
¿Qué mar sino fue er tuyo y er mío? Wat een wreed lot was het jouwe en het mijne!
¡Ay q’amarga ha sío la vía Ach, hoe bitter is het leven geweest
p’a ti y p’a mí! voor jou en voor mij!
¡Qué helaía está! Wat is ze koud!
¡Ay, si er caló de mi cuerpo Ach, als de warmte van mijn lichaam
te lo pudiera yo dá! ik je maar kon geven!
¡Ay, que agusto moriría, Ach, hoe graag zou ik sterven,
si con la sangre de mi vena als ik met het bloed uit mijn aderen
te pudiera dá la vía! je het leven terug kon geven!
¡Arma de mi arma! ¡Gitana mía! Ziel van mijn ziel! Mijn zigeunermeisje!
¡Ande están de tu cara lo colore Waar is de kleur van je gezicht,
q’e paresían tarmente un manojito de flore! dat net een klein boeketje bloemen leek!
¡Y aqueyo ojo cansaíto de yorá, En die ogen, zo moe van het huilen,
q’han echao ma lagrimita die meer tranen hebben vergoten
q’arenita tiene er má!… dan er zandkorrels zijn in de zee!...
¡Mi vía!… ¡Soleá! Mijn leven!... Soleá!