Gustav Mahler
Man meint, ein Künstler habe Staub vom Jade het lijkt wel alsof een kunstenaar jadestof
Über die feinen Blüten ausgestreut. over de tere bloemen heeft gestrooid.
Der süße Duft der Blumen ist verflogen; De zoete bloemengeur is verdwenen;
Ein kalter Wind beugt ihre Stengel nieder. een koude wind buigt de stengels neer.
Bald werden die verwelkten, goldnen Blätter Straks drijven de verwelkte, gouden bladeren
Der Lotosblüten auf dem Wasser ziehn. van de lotusbloemen over het water.
Mein Herz ist müde. Meine kleine Lampe Mijn hart is moe. Mijn kleine lamp
Erlosch mit Knistern; doofde knetterend uit;
es gemahnt mich an den Schlaf. daardoor denk ik aan slapen.
Ich komm zu dir, traute Ruhestätte! Ik kom bij jou, lieve rustplaats!
Ja, gib mir Ruh, ich hab Erquickung not! Ja, geef me rust, ik moet op adem komen!
Ich weine viel in meinen Einsamkeiten. In mijn eenzaamheid huil ik vaak.
Der Herbst in meinem Herzen währt zu lange. De herfst in mijn hart duurt te lang.
Sonne der Liebe, willst du nie mehr scheinen, Zon van de liefde, ga je nooit meer schijnen
Um meine bittern Tränen mild aufzutrocknen? om mijn bittere tranen zacht te drogen?