George Frideric Handel
Bellissima Amarilli: Allermooiste Amarilli,
e al fin vorrai ascoltarmi? wil je eindelijk naar me luisteren?
Anzi dirmi a ciò che pensi? En me zelfs zeggen waar je aan denkt?
(Penso, che t'amo tanto, (Ik denk dat ik zoveel van je hou,
e tu nol sai.) en jij weet het niet.)
Torna colà ti priego, Tirsi, Ga terug, ik smeek je, Tirsi,
d'onde partisti. naar waar je vandaan kwam.
Ma il piacer d'esser teco... Maar het genoegen bij jou te zijn...
Oh! Chiudi il labbro. Ach! Houd je mond.
Sappi... Weet dat...
Non più. Lontano vattene Genoeg. Ga ver
pur da me, vanne pastore; bij mij vandaan, ga, herder;
o tutto il mio furor provocherai. of je wekt al mijn woede op.
(Un così strano amor chi vide mai?) (Wie zag ooit zo'n vreemde liefde?)