Da lieve auretta infida door een lichte, valse bries
Che sembra lusingar. die lijkt te vleien.
Eppure quell'aura crede En toch gelooft het die wind,
E pur del mar si fida en vertrouwt nog steeds op de zee,
La stolta navicella het dwaze scheepje,
Che v'ebbe naufragar. dat daar schipbreuk moest lijden.