George Frideric Handel
Di quest'orrido claustro i duri sassi? uit de harde stenen van dit grimmige gewelf?
Che fo? Dove rivolgo Wat moet ik doen? Waarheen richt ik
Per l'obliquo sentier gl'incerti passi? mijn weifelende stappen op dit kronkelende pad?
Qui del Mostro biforme Hier, van het tweevormige monster,
parmi veder l'orme ferine impresse, meen ik de ingedrukte sporen van het beest te zien,
Ei non lunge s'aggira. hij sluipt niet ver hiervandaan.
Il filo condottiero al muro appendo, Ik bevestig de leidende draad aan de muur,
E nell'aperto vallo il crudo attendo. en op het open terrein wacht ik de woesteling op.
Cielo! Patria! Arianna! Gloria! Amore! Hemel! Vaderland! Arianna! Glorie! Liefde!
Dà forza al braccio, se dai moto al Core. Geef kracht aan mijn arm, nu je mijn hart doet kloppen.
Qui ti sfido, o Mostro infame, Hier daag ik je uit, o snood monster,
Vieni pur che non pavento kom dan maar, want ik vrees niet
La tua rabbia, il tuo furor. jouw woede, jouw razernij.
Caderai; ma se foss'io Je zult vallen; maar mocht ik
Dato in preda alle tue brame, als prooi aan jouw begeerte zijn overgeleverd,
Perché non è già più mio laat dan, omdat het toch niet meer van mij is,
Lascia almeno intatto il cor. tenminste mijn hart ongeschonden.