George Frideric Handel
restò Nerone, e come d'Agrippina Nerone erbij stond, en hoe mijn hart
si vendicò il mio cor; vedi, ch'io sprezzo zich op Agrippina wreekte; je ziet dat ik
il regnator del mondo, de heerser van de wereld versmaad,
e per te sol, mio bene, en dat ik alleen voor jou, mijn lief,
vivo involta d'amor tra le catene. leef, verstrikt in de ketenen van de liefde.
Catene fortunate, Gelukkige ketenen,
se ci stringono insieme, e in nodi eterni als ze ons samen binden en in eeuwige knopen
per la mano d'amore door de hand van de liefde
formano di due cori un solo core. van twee harten één hart maken.
Sperar dunque poss'io Mag ik dan hopen
da te fede sincera? op oprechte trouw van jou?
Pria che mancarti, o bella, Eer ik je ontrouw word, schone,
mille volte morrò. sterf ik duizend keer.
Ciò mi prometti? Beloof je me dat?
E unisco alle promesse il giuramento; En bij mijn beloften voeg ik een eed:
scagli fulmini il ciel, cara, se mento. laat de hemel zijn bliksems slingeren, liefste, als ik lieg.
Ma se Claudio...? Maar als Claudio...?
Nol curo. Daar maal ik niet om.
Agrippina, Neron? Agrippina, Nerone?
Io gli disprezzo. Ik veracht ze.
Lo splendore del soglio? De glans van de troon?
Pur ch'io ti stringa al sen, tutto abbandono. Als ik je maar in mijn armen mag sluiten, geef ik alles op.
A te, mio ben, offro me stessa in dono. Aan jou, mijn lief, geef ik mezelf ten geschenke.