George Frideric Handel
(Questi è il servo di Claudio: (Dit is de dienaar van Claudio:
non si lascin d'amor gl'inganni, l'arte.) laat ik de listen en kunsten van de liefde niet opgeven.)
Oh fido servo, oh quanto O trouwe dienaar, o, hoezeer
mi consola il vederti! E quai di Claudio troost het mij je te zien! En welk blij nieuws
nuove liete m'apporti? breng je mij van Claudio?
Là del mar ne' perigli Daar, in de gevaren van de zee,
più che il perder se stesso, meer dan zijn eigen leven te verliezen
la tua memoria afflitto lo rendea; bedroefde hem de herinnering aan jou;
invocava in aiuto ieder riep om hulp
ciascuno i numi suoi, egli Poppea. zijn eigen goden aan, hij riep Poppea aan.
O caro Lesbo, esprimere abbastanza O lieve Lesbo, ik kan niet genoeg zeggen
non posso il rio dolore hoe wreed de pijn was
che al cor donò sì dura lontananza. die zo'n harde scheiding mijn hart bezorgde.
Momento non passò, ch'al mio pensier Er ging geen ogenblik voorbij
ei non fosse presente. dat ik niet aan hem dacht.
(Mio cor, tu sai come la lingua mente.) (Mijn hart, jij weet hoe mijn tong liegt.)