George Frideric Handel
Signor, grazie ti rendo Heer, ik dank u
de' tuoi regi favori. voor uw koninklijke gunsten.
Mio bellissimo foco, Mijn prachtige vlam,
tu sei dolce cagion de' miei dolori. jij bent de zoete oorzaak van mijn smart.
A chi parli? Tegen wie praat je?
Al mio bene. Tegen mijn liefste.
A quel dipinto? Tegen dat schilderij?
No, no, a quello che io miro, Nee, nee, tegen degene naar wie ik kijk;
Ahi! l'altro è estinto. helaas, de ander is dood.
Or so, perchè mi sprezza: Nu weet ik waarom ze mij versmaadt:
Ella ama il Prence, e l'amor mio non cura. ze houdt van de prins, en mijn liefde laat haar koud.
Sì, sì, più che vi miro Ja, ja, hoe langer ik naar je kijk,
Sospirate vaghezze sì, voi siete, begeerde schoonheid, ja, des te zekerder weet ik dat jij het bent
che l'anima m'ardete: die mijn ziel in vuur zet.
d'una beltà dipinta, Wat voor troost kan ik van een geschilderde schoonheid
qual conforto sperar posso al mio duolo? verwachten voor mijn verdriet?
Vanne Antigona al suolo, Weg met jou, Antigona, de grond op!
A te, a te mi volgo, Naar jou, naar jou wend ik me,
splendor di mie pupille, licht van mijn ogen,
bella effigie animata, mooi levend evenbeeld,
cara Antigona amata. lieve, geliefde Antigona.
Fuggirò col partir la tua follia. Ik ontvlucht je waanzin door weg te gaan.
Ferma Antigona mia. Blijf staan, mijn Antigona.