George Frideric Handel
ti condanna il gran Tonante: om weg te kwijnen op een ziekbed:
Admeto traditor, iniquo amante. Admeto, verrader, trouweloze minnaar!
A che chiedermi al padre in tua sposa reale, Waarom vroeg je mijn vader om mij als je koninklijke bruid,
se ingannar mi volevi, perfidissimo Rege, als je me toch wilde bedriegen, trouweloze koning,
e disleale? Ma Laomedonte, oh Dio, la tua en ontrouw? Maar Laomedon, o God, ik beween
morte compiango, e il viver mio. Del famoso jouw dood, en mijn eigen leven. De val
Ilion l'alta caduta le Regie pompe in veste van het roemruchte Ilion heeft mijn koninklijke pracht
umil mi muta. verruild voor een eenvoudig kleed.
Dà tregua, o Principessa, ai sospiri del Gun de zuchten van je hart wat rust, prinses,
core, a' tuoi lamenti; e desta nel tuo sen en je klachten; en laat in je borst
dolce conforto. zoete troost ontwaken.
Meraspe, oh Dio! Il genitore è morto! Meraspe, o God! Mijn vader is dood!
Chi contradir può mai ciò che il Ciel vuole? Wie kan er ooit ingaan tegen wat de hemel wil?
Or procuriamo intanto, per dar qualche Laten we intussen proberen, om mijn kwellingen
sollievo a' miei tormenti d'introdurci alla Reggia; wat te verlichten, in het paleis binnen te komen;
Ma se alcun ti richiede nuova dell'esser mio, Maar als iemand je vraagt wie ik ben,
cela il mio trono; dì che tua figlia, verzwijg mijn troon; zeg dat ik je dochter ben
e pastorella sono. en een herderinnetje.
Farò quanto m'imponi; alfin tu spera, che Ik doe wat je me opdraagt; maar blijf hopen, want
non sempre fia sorte a noi severa! het lot zal ons niet altijd zo slecht gezind zijn!