In van, in van pretendi Tevergeefs, tevergeefs hoop je
vincer la sua costanza, haar standvastigheid te overwinnen,
che generosa e franca die, edelmoedig en openhartig,
fa languida mancar la tua speranza, je hoop doet kwijnen en vergaan,
che se mai lassa e stanca en als ze ooit, moe en afgemat,
per me fia che vacilli un sol momento voor mij een enkel ogenblik zou wankelen,
io sol che non pavento dan zal ik alleen, die niet vrees,
come aquila invitto onoverwonnen als een adelaar,
difenderò quel core, dat hart verdedigen,
quel fido cor ch’è mio dat trouwe hart dat het mijne is,
dà l’asperio del lascivo amore. tegen de ruwheid van de wellustige liefde.