George Frideric Handel
li sforza a lagrimar? dwingt hen tot wenen?
Anima mia, di Polifemo irato Mijn ziel, van de woedende Polifemo
mi costringe a penar l’empio furore; dwingt de goddeloze woede mij te lijden;
armato di rigore gewapend met hardheid,
serba meco sdegnato houdt hij, boos op mij,
d’atro velen l’immonde labbra infette; zijn smerige lippen besmet met zwart gif;
meditando vendette wraak beramend,
vibra da lumi suoi lampi di foco, slingert hij vuurflitsen uit zijn ogen,
tuona la voce orrenda, zijn vreselijke stem dondert,
e tende in ogni loco, en spant, overal,
con empietà tremenda met vreselijke goddeloosheid,
insidie a fulmina la mia costanza. valstrikken om mijn standvastigheid neer te slaan.
Ahi questo è duol, che ogn’altro duolo avanza. Helaas, dit is een leed dat elk ander leed overtreft.