Aleksandr Alyabyev
То, как зверь, она завоет, Nu eens huilt hij als een beest,
То заплачет, как дитя, dan weent hij als een kind,
То по кровле обветшалой dan ritselt hij plots met het stro
Вдруг соломой зашумит, op het verweerde dak,
То, как путник запоздалый, dan, als een verlate reiziger,
К нам в окошко застучит. klopt hij aan op ons raampje.
Наша ветхая лачужка Ons vervallen hutje
И печальна и темна. is droevig en donker.
Что же ты, моя старушка, Wat is er, mijn oudje,
Приумолкла у окна? verstomd bij het raam?
Или бури завываньем Ben je door het gehuil van de storm
Ты, мой друг, утомлена, vermoeid, mijn vriendin,
Или дремлешь под жужжаньем of dommel je weg bij het zoemen
Своего веретена? van je eigen spinrokken?
Выпьем, добрая подружка Laten we drinken, goede gezellin
Бедной юности моей, van mijn arme jeugd,
Выпьем с горя; где же кружка? laten we drinken van verdriet; waar is de kroes?
Сердцу будет веселей. dan wordt het hart wat vrolijker.
Спой мне песню, как синица Zing me een lied, hoe het meesje
Тихо за морем жила; rustig over zee leefde;
Спой мне песню, как девица Zing me een lied, hoe het meisje
За водой поутру шла. 's ochtends water ging halen.
Буря мглою небо кроет, De storm hult de hemel in nevel,
Вихри снежные крутя; wervelend met sneeuwvlagen;
То, как зверь, она завоет, Nu eens huilt hij als een beest,
То заплачет, как дитя. dan weent hij als een kind.
Выпьем, добрая подружка Laten we drinken, goede gezellin
Бедной юности моей, van mijn arme jeugd,
Выпьем с горя; где же кружка? laten we drinken van verdriet; waar is de kroes?
Сердцу будет веселей. dan wordt het hart wat vrolijker.