André Grétry
Se croit la reine du bocage. waant zich de koningin van het bos.
De leur réveil, par son ramage, Met haar gezang kondigt ze hun ontwaken aan;
Tous les échos sont avertis. alle echo’s horen het.
De leur réveil, par son ramage, Met haar gezang kondigt ze hun ontwaken aan;
De leur réveil, par son ramage, Met haar gezang kondigt ze hun ontwaken aan;
Tous les échos sont avertis, alle echo’s horen het,
Tous les échos sont avertis. alle echo’s horen het.
Sa naissante famille Haar jonge kroost
Autour d’elle sautille, huppelt om haar heen,
Voltige et prend l’essor ; fladdert en vliegt uit;
Rassemblés sous son aile, bijeen onder haar vleugel,
De leur amour pour elle hun liefde voor haar
Elle jouit encor. Daar geniet ze nog altijd van.
Mais par malheur Maar dan komt helaas
Vient l’oiseleur, de vogelvanger,
Qui lui ravit son espérance. die haar alle hoop ontneemt.
La pauvre mère ! elle ne pense Het arme moedertje! Ze denkt
Elle ne pense qu’à son malheur. alleen nog aan haar verdriet.
Tout retentit de sa douleur, Overal klinkt haar verdriet,
Tout retentit de sa douleur, overal klinkt haar verdriet,
De sa douleur. haar verdriet.
La fauvette, avec ses petits, De grasmus, met haar kleintjes,
Se croit la reine du bocage ; waant zich de koningin van het bos;
De leur réveil, par son ramage, Met haar gezang kondigt ze hun ontwaken aan;
Tous les échos sont avertis. alle echo’s horen het.
De leur réveil, par son ramage, Met haar gezang kondigt ze hun ontwaken aan;
Tous les échos sont avertis, alle echo’s horen het,
Tous les échos, tous les échos, alle echo’s, alle echo’s,
Tous les échos sont avertis. alle echo’s horen het.