Kein Mensch hat damals Acht auf mich gegeben, niemand schonk mij toen aandacht,
Ein jeder Tag verloren für mich war; elke dag was voor mij verloren;
Ich dachte wohl, ganz dem Gesang zu leben, Ik dacht wel geheel voor de zang te leven,
Auch mich zu flüchten aus der Menschen Schar. en mij ook aan de mensenmenigte te onttrekken.
Genannt in Lob und Tadel bin ich heute, Vandaag word ik in lof en blaam genoemd,
Und, daß ich da bin, wissen alle Leute! en dat ik er ben, weet iedereen!